Mniszek lekarski jest rośliną występującą powszechnie w klimacie umiarkowanym Europy, Azji i obu Ameryk. W Polsce występuje na trawnikach, poboczach dróg, łąkach, nieużytkach itp. Mniszek lekarski to jedna z bardziej pospolitych, a za razem najpożyteczniejszych roślin leczniczych. W starożytności był mało znany, jednak wspominali o nim Teofrast, Dioskorydes i Pliniusz. Cenionym lekiem stał się dopiero w XIII wieku. W Polsce zaczął być powszechnie stosowany od XVI wieku. Od tego czasu jego znaczenie w świecie ziołolecznictwa rosło. Obecnie jest uznawany za bardzo wartościowy surowiec zielarski.

  Jak podaje Danuta Tyszyńska-Kownacka i Teresa Starek  w książce pod tytułem ,,Zioła w Polskim domu”, Mniszek lekarski w Polsce w XVI wieku był stosowany między innymi na: gorączkę, choroby zakaźne, schorzenia żołądkowe i wątrobowe, zwłaszcza przy puchlinie i tzw. Malarii trzy dniowej. Ziele gotowane z soczewica było podawane na biegunkę i czerwonkę. Przy zatrzymaniu moczu korzeń warzono z winem lub octem. Uważano, że najlepsze właściwości ma ziele zbierane wraz z korzeniem w maju.